1970'li yıllarda küresel gıda devi Nestlé, Afrika ve Asya'daki gelişmekte olan pazarlarda tartışmalı bir ticari strateji izledi. Şirketin satış temsilcileri hastanelere hemşire kılığında girerek annelere kendi sütlerinin bebekler için yetersiz olduğunu ve mamaların çok daha sağlıklı bir gelişim sağlayacağını iddia etti.
O dönemde temiz içme suyuna erişimi olmayan yoksul aileler, mamaları kirli suyla hazırlamak zorunda kaldı ve bu durum bebeklerin sağlığını doğrudan tehlikeye attı.
Hijyenik koşulların bulunmadığı bölgelerde kirli suyla seyreltilerek bebeklere içirilen mamalar, kısa süre içinde felakete zemin hazırladı.
Yüz binlerce bebek şiddetli ishal ve yetersiz beslenme nedeniyle hayatını kaybetti.
Masum çocukların ölümüne neden olan bu sistemin ortaya çıkması, uluslararası kamuoyunda büyük bir öfke dalgası oluşturdu ve tüm dünyada yankı uyandıran 'Bebek Katili Nestlé' boykotlarını tetikledi.
Tarihe kara bir leke olarak geçen bu büyük skandal, gıda ve mama endüstrisindeki etik denetimlerin ve etik dışı pazarlama taktiklerinin sorgulanmasına neden oldu.
Geçmişte kâr odaklı yaklaşımların insan hayatını nasıl tehlikeye attığı gerçeği, küresel şirketlerin sorumlulukları konusunda bugüne kadar süren tartışmaların temelini oluşturuyor.
