Adana'nın Kozan ilçesinde bulunan tarihi akaryakıt istasyonu, 1934 yılında Mehmet Celal Bilgiç tarafından hizmete açıldı.
Cumhuriyet'in ilk yıllarında faaliyete başlayan istasyon, uzun yıllar ilçenin ulaşım ağının en önemli duraklarından biri olarak hizmet verdi. İlk otomobillerden kamyonlara, resmi kurum araçlarından şehirlerarası yolcu taşıyan şoförlere kadar binlerce araç yıllarca yakıtını bu istasyondan aldı.
Tarihi akaryakıt pompaları hâlâ ayakta92 yıllık akaryakıt istasyonu, yalnızca geçmişiyle değil, bünyesinde koruduğu tarihi ekipmanlarla da ilgi görüyor. İstasyonda bugün de kullanılmadan muhafaza edilen 1958 ve 1974 model akaryakıt pompaları, eski yakıt fıçıları ve dönemin ekipmanları nostalji tutkunlarının ilgisini çekiyor."Babamın emaneti, satmayı hiç düşünmedim"Ümit Bilgiç, çocukluğunun bu istasyonda geçtiğini belirterek aile mirasını yaşatmaya devam ettiklerini söyledi.
Bilgiç, şu ifadeleri kullandı: "Babam 1934 yılında İskenderun Limanı'ndan kamyonlarla getirilen benzin ve gaz yağını teneke ve fıçılarla satıyordu. 1958 yılında ilk akaryakıt pompaları geldi.
O yıllarda ilçedeki şoförler, hakimler, savcılar ve resmi kurum araçları yakıtını buradan alırdı."Henüz 9 yaşında babasının yanında çalışmaya başladığını anlatan Bilgiç, istasyonun kendisi için yalnızca bir iş yeri değil, çocukluğunu ve babasını hatırlatan bir yaşam alanı olduğunu dile getirdi.
Kozan'ın hafızasını geleceğe taşımak istiyorTarihi akaryakıt istasyonunun gelecek nesillere aktarılmasını hedeflediklerini söyleyen Ümit Bilgiç, burayı yaşayan bir nostalji noktası haline getirmek istediklerini belirtti: "İnsanların gelip geçmişi hissedebileceği, çayını kahvesini içebileceği nostaljik bir yaşam alanı oluşturmak istiyoruz.
Burası yalnızca ailemizin değil, Kozan'ın geçmişini anlatan yaşayan bir hatıra."Bilgiç, istasyonun korunarak turizme kazandırılmasının hem ilçenin tanıtımına hem de kültürel mirasa katkı sağlayacağını düşündüğünü ifade etti.10 bin dolarlık teklifi geri çevirdiTarihi 1958 ve 1974 model akaryakıt pompaları, yalnızca ziyaretçilerin değil koleksiyonerlerin de ilgisini çekiyor. Ümit Bilgiç, yıllar önce Ankara'dan gelen bir iş insanının tarihi pompalardan biri için 10 bin dolar teklif ettiğini, ancak bu teklifi hiç düşünmeden geri çevirdiğini açıkladı: "Bu pompalar benim için bir eşya değil, babamın emaneti.
Parayla ölçülecek bir değeri yok.
Gözümüz gibi koruyoruz, satmayı hiç düşünmedim."
